bij een speurtocht, in verband met mijn afstudeer scriptie, naar wet- en regelgeving van uit een doelgerichte benadering stuitte ik op jouw bovenstaande verhelderende artikel.

De lesstof van de vakken encyclopedie 1 en 2 heeft bij mij een voorkeur doen ontstaan voor een natuurrechtelijke benadering. In die zin dat voor mij vast staat dat rechtvaardigheid is gelegen in het respecteren van de medemens,zijn eigenheid en zijn bezit nog voordat er een letter op het positivistische papier staat.

Jij komt, langs de liberale weg tot dezelfde conclusie.

Niettemin kan ik mij voorstellen dat er andere uitgangspunten kunnen gelden in een samenleving.
De aboriginals kenden van oorsprong geen eigendom van land…dus konden de immigranten hen niet onrechtvaardig behandelen door land in bezit te nemen.
De bijbelse Laban sloeg een knaap sloeg een man dood om zijn wonde en een knaap om zijn striem…. Dat was voor de tijd dat de bijbelse “oog om oog” wetgeving ingang had gevonden. Dus waarom zou er geen maatschappij kunnen bestaan waarin het als rechtvaardig wordt gevoeld dat de machtigen zich het bezit en leven van de onmachtigen toe-eigenen. De maatschappij van de door jou genoemde Ulpianus kende nota bene slavernij!

Thomas Hobbes heeft het over de oorlog van allen tegen allen …
Ik wil maar zeggen dat uiteindelijk ook jou begrip van rechtvaardigheid, wat ik overigens deel, is terug te voeren op een ingenomen uitgangspunt –een gevoel/een geloof- omtrent wat rechtvaardig is (en dan bedoel ik niet verdelende rechtvaardigheid).

Ik ben benieuwd naar je reactie,

Met vriendelijke groet,
Duco