| woensdag, 7 augustus 2002 |
| ||
Op 1 oktober 1998 vroeg Bob Novak van Crossfire (Amerikaans interviewprogramma, red.) vertegenwoordiger Elliott Engle, een Democraat van New York en een aanhanger van de oorlogszucht van Clinton over Kosovo. dit was: “Congresman Engle, wat is het dat u zou willen doen, om kruisraketten te zenden naar een farmaceutische fabriek in Kosovo. Of, zou u graag Belgrado willen aanvallen met tapijtbombardementen, of troepen zenden naar Kosovo, zoals wij gedaan hebben met Bosnië?”
Op 12 oktober 1998, toen het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden zich voorbereidde op een stem ter afzetting van Bill Clinton, schreef ik: “Dus, in plaats van de echte problemen in het gebied (Kosovo) aan te kaarten, welke zich afspelen sinds minstens de 2e wereldoorlog en de massamoorden van 1,5 miljoen Serviërs door Kroaten, wil Clinton in ieder geval iets beginnen te bombarderen. IETS om het volk af te leiden van zijn aankomende afzetting.”
In februari 1999, een maand voordat Clinton het bevel gaf tot het bombarderen van Belgrado, vroeg de republikeinse senator Bob Smith uit New Hampshire, of Amerika zich niet in een lokaal conflict in Joegoslavië mengde en merkte op, “We worden dan eigenlijk de luchtmacht van het UCK”, een organisatie, die zelfs de State Departement van Clinton op de lijst van terroristische organisaties had. Een week voordat Clinton Joegoslavie begon te bombarderen, arresteerde de Tsjechische politie 2 Kosovo-Albaneze maffiabazen, die als een van de grootste drugsbendes in Europa opereerden en die zo’n 90 procent van de heroïnemarkt in Scandinavië controleerden. Deze heroïne was gemaakt van papavers afkomstig uit Afghanistan onder de Taliban en hielpen mee om het UCK en de Taliban van wapens te voorzien. Osama bin Laden had nauwe banden met het UCK.
Ik schreef toen de bombardementen begonnen: “Vandaag, zonder een stemming in het Congres of de VN, heeft president Clinton in feite oorlog verklaard aan Joegoslavië, dat ongeveer dezelfde omvang heeft als de staat Kentucky. Hij voorziet het UCK van een luchtmacht, welke het UCK ontbeert. Kosovo, die een onafhankelijke status eist is ongeveer 6000 km2 en dat is circa 1/10 van Joegoslavië. Het UCK bestaat voornamelijk uit niet-Albanese huurlingen, die worden gefinancierd van de Kosovo-Albanese heroïnehandel in Scandinavië, Italië en Tsjechië.
Terwijl de vraag van Bob Novak in 1998 nog een voornamelijk retorische uitdaging was, zijn de bombardementen op Belgrado en het zenden van Amerikaanse troepen om Kosovo te bezetten geschiedenis. Slobodan Milosovic, na gekidnapt en gevangengezet te zijn in Den Haag, staat terecht voor zijn leven voor het Internationaal Tribunaal voor Joegoslavië, dat de schuld probeert te leggen op Milosovic voor de bombardementen op zijn land en de daaruit voortvloeiende doden en vluchtelingen.
Milosovic heeft geweigerd om dit tribunaal te erkennen en handelt als zijn eigen advocaat en tot dusverre, zo het al wordt gerapporteerd, blijkt het proces de zwakte van de Amerikaanse en NATO-zaak om Joegoslavië te bombarderen in 1999 aan te tonen, in plaats van het veroordelen van Milosovic.
Vrijdag 27 juli 2002, vroeg de aanklager Rade Markovic een voormalig hoofd van de Veiligheidsdienst van het Servische provinciale Ministerie van Binnenlandse Zaken om te getuigen tegen zijn vroegere baas Milosovic, om het zo te kunnen veroordelen voor “oorlogsmisdaden” tegen de Albanese meerderheid in Kosovo. Het liep niet zoals men het verwachtte.
Markovic getuigde aldus: “de Milosovic-regering probeerde niet om de etnische Albanezen uit Kosovo te verjagen gedurende de NATO-bombardementen. Integendeel, ik vertelde (lokale ambtenaren) dat de presidentiële bevelen waren, dat de vluchtelingenstroom moest worden gestopt.” dit vertelde Markovic gedurende het kruisverhoor door Milosovic. (Associated Press 26 juli 2002). Markovic getuigde ook, dat Milosovic hard optrad tegen anti-Albanese haatmisdaden: “Meer dan 200 aanklachten werden gedeponeerd tegen leden van de politie en ik denk een gelijksoortig cijfer betreft het leger,” zo vertelde Markovic (Associated Press, 26 juli 2002).
Ofschoon Markovic ook getuigde waarom de aanklager blijkbaar dacht dat hij anders zou getuigen: “De huidige veiligheidspolitie in Belgrado, die nauw samenwerkt met de “tribunaalaanklagers”, hebben hem (Markovic) en zijn familie een identiteitsverandering tezamen met een comfortabel leven in het buitenland aangeboden in ruil om te liegen tegen Slobodan Milosovic.”
Markovic vertelde, dat op een zeker moment de pro-NATO Servische Minister van Binnenlandse Zaken Michailovic en de Chef van de Veiligheidspolitie, Goran Petrovic hem bezochten met een aantal geheime politiefunctionarissen. Markovic zei, dat ze hem verwijderden uit de gevangenis, op zichzelf een overtreding van de Servische wet, en ze hem meenamen naar een diner, waar men hem het aanbod deed van een nieuwe identiteit tezamen met een luxueus leven en geen marteling meer, in ruil voor meineed. Als het waar is, geeft dit een goed beeld, waarom President George W. Bush wijs genoeg was om de handtekening terug te draaien van Clinton m.b.t. het Internationaal Gerechtshofdocument. Er bestaan geen echte zekerheden, zowel t.a.v. het Joegoslavië-tribunaal als het Internationaal Gerechtshof dat het het niet wordt omgedoopt in een show-tribunaal. De hoofdrechter van het Joegoslavië-tribunaal komt uit Engeland, een land dat heeft meegedaan aan de bombardementen op Joegoslavië.
Aan het eind van de rechtszitting op 27 juli 2002 werd het proces ‘verdaagd’ voor een maand, ongeacht het protest van Milosovic. Rechter Richard May gebruikte de hoge bloeddruk van Milosovic en een medisch rapport, wat claimde, dat de zware werkdruk van Milosovic m.b.t. zijn eigen verdediging “moet worden verminderd en dat medische behandeling door een cardioloog wordt aangeraden”.
Op enigerlei wijze klinkt dit niet overtuigend. Zou het kunnen zijn, dat we straks horen, dat Milosovic “is overleden aan een natuurlijke dood” in stilte en alleen, zonder getuigen, in zijn cel en dat het proces wordt afgebroken?
Op dit punt verbaast niets mij meer. Het blijkt, dat ongeacht de tijdsperiode en de honderden miljoenen aan uw belastinggeld uitgegeven door Clinton (en andere NATO-landen, red.) om een drugsbende, annex terroristengroep zoals het UCK in Kosovo te ondersteunen, dit proces waarschijnlijk zal eindigen op een manier die het gezicht moet redden van het Clinton-regime (en andere NATO-landen, zoals Nederland, red.).
Mary Mostert is redactrice en werkt voor Toogoods Reports, een Amerikaans onafhankelijk informatie-bureau.
Zij zijn te bereiken op www.ToogoodReports.com/
| Door Mary Mostert, topic: Internationale Betrekkingen, Oorlog en Non-Interventie | |||
|
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed. |
|||
|