Ik heb uw reaktie “in diagonaal” gelezen, wees AUB niet verdrietig over mijn gebrek aan “diepgang” of zoekt u er geen gebrek aan respect achter, ik zal het straks even grondiger doornemen vanuit een uitprint, ik vind lezen op een computerscherm niet zo prettig.

Maar alvast een reaktie van mijn kant als gewone mens :
Ik heb me in tijden van verwarring verdiept in astrologie en er na menige uren afstand van genomen om die “filosofie” afstandelijker te kunnen bekijken.
“Afstand nemen” is een duidelijk element in liberalisme, en in astrologie wordt dit meestal benaderd via beeldmateriaal zoals “Waterman”, “Elfde Huis”, “Uranus” en dies meer. Het gaat over het besef van “er is iets anders, er zijn ook anderen, er zijn ook andere manieren”. Maar het gaat evenzeer, en vooral, over “zichzelf” bepaalde vrijheden toestaan, maar dan wel degelijk na het vervullen van, of op een hoger plan dan “de persoonlijke ambitie realiseren”, “buiten de eigen grenzen treden”, of nog : buiten alle verplichtingen (die men zich oplegde als een harnas) iets beleven of doen dat in “de andere ik” ooit om aandacht vraagt.

Vrijheid komt NIET op de eerste plaats, en ik heb er moeite mee om de flower-power te volgen die enkel voor “Universele rechten van de mens” en “vrijheden” manifesteert en gemakkelijksheidshalve “verplichtingen”, “persoonlijke verantwoordelijkheden” overboord gooit of deze afschuift naar “de anderen” die het moeten oplossen. De syndicaten zijn daar zeker niet vrij van : de bedrijven (de bazen) MOETEN, en de werknemers MOGEN (verworven rechten, …).

Nog volgens mij is de enige echte “godsdienstvrijheid” : “bevrijd zijn van godsdienst”, maar toch zit ik ergens met een “ei” omdat ik via een recentere benadering in de astrologie (heliocentrisme) het woord “God” (en in astrologie : De Zon) vervang door “Ik, mijn levenswil, mijn reatieve kracht, het bewuste willen …”, en dus toch tot een “godsdienst” kom in de zin van : “ten dienste staan van het eigen leven”. Voor liberalisme zou dit dan betekenen : “mijn andere ik ook eens mogen beleven”, doorgaans ter gelegenheid van een bewustzijnsschok zoals een ongeval, middle-age-crisis, scheiding, omwentelingen allerhande. Het “nieuwe” of vernieuwende is eigenlijk niet nieuw, maar zit reeds ingebakken in het feit van een harnas dat de mens en de mensheid aantrekt om iets bepaalds te realiseren, waardoor “andere dingen” (vooralsnog) niet in het plaatje pasten.

De dingen die we halsstarrig willen realiseren met een harnas hebben rechtstreeks te maken met een persoonlijke levens-drift, een levens-drang, een passie, een levens-trauma, eigenlijk met de levens-bedreigende omstandigheden en het fanatisme dat in éénieder schuilt.

Indien men voldoende “liberaal” is en afstand kan nemen van de eigen dogma’s dan mag filosofie zeker en vast ook eens de “andere kant” aan het woord laten, in casu : heliocentrische astro-filosofie, waarvoor ik zeker een lans wil breken.

Wees gerust : ik hang niet de stelling aan dat de “sterren en planeten” bepaalde aspecten van ons leven beïnvloeden, uiteraard zijn er intussen fenomenen verklaard op wetenschappelijke basis : de getijden, erupties van vulkanen, zonnewinden, en weten we beter dan vroeger dat er ook andere “energiëen” zoals electriciteit, radiogolven, instinctief gedrag, inspiratie, emotionele intelligentie, Learning Circles, lichtgevoeligheid, infra-rood straling, en dies meer konden gedefinieerd worden.

Het gekke is dat de gekke Grieken het allemaal al “ergens wisten”, doch namen van “Goden” gaven aan puur menselijke en psychologische eigenschappen.

Op dit ogenblik schijnt Guy Verhofstadt met alweer een nieuw boek (weekblad “Knack”) de grenzen willen af te tasten van “verplichtingen en vrijheden”, ik weet nog niet of hij met concrete antwoorden of stellingen komt. In elk geval lijkt het me, met een astrologisch schema (12 “huizen” – of opeenvolgende levensaspekten) in het achterhoofd dat er 12 soorten persoonlijke “rechten en wijsheden” zijn, die op hun beurt gevolg (kunnen) geven aan “verplichtingen, ambities ” die op hun beurt (kunnen) resulteren in “vrijheden” en “verder gaan dan de eigen ambitie, verder gaan dan de ambitie op het persoonlijk vlak”.

Centraal staat in ieder geval : de mens met het hart op de juiste plaats, en de moeilijkste opdracht voor een mens is : doodgewoon : mens zijn. Ongeveer (gemiddeld) 85 % (10/12den) van ons leven en onze levensenergie is bepaald, nodig om verantwoordelijkheid voor zichzelf op te nemen, met of zonder succes iets te realiseren binnen het leven. 1/12de van onze persoonlijke energie zou naar “de anderen, het andere, vrijwilligerswerk” gaan, doch niet zonder de bagage van de eigen levenservaring. Het is misschien heel simplistisch gesteld, maar “liberalisme” kan perfekt een congres gevuld krijgen vanuit een astro-filosofisch standpunt.

Persoonlijk ga ik liever uit van heliocentrisch gedachtengoed, omdat de Zon, het hart, het ik, centraal staat als Aktieve kern, als president van het leven, als creatieve mens. Ik ben niet bepaald anti-materialistisch, doch er dient een tegengewicht aangeboden te worden voor “geocentrische” gedachten die het lichaam en het lichamelijke als reactieve spil zien.

Wat is het fundamentele verschil tussen heliocentrisch en geocentrisch :
de monotheïst, of atheïst, of liberaal, of humanist, die heliocentrisch is ingesteld beschouwt zichzelf als akteur van het eigen leven en bewerkstelligt de dingen met een zielscultuur vanuit de eigen energie : die mens is “God” : “de wil is sterk, en stabiel : ik wil leven, ik wil MIJN leven”. En de waarheid is dat levend wezen een centrale rol speelt, de gevolgen draagt, voor wat er binnen dat leven gebeurt dor eigen akties en door akties van “de anderen” die men op één of ander wijze ontmoet of gaat opzoeken.
De geocentrische monotheïst of atheïst, humanist, liberaal, … ziet zichzelf met zijn lichaamscultuur en lichamelijke noden als een “beïnvloed” wezen, passief, afhankelijk van de energie die van ergens anders zou moeten komen, en in dat laatste beeld wordt “de Maan” uitvergroot : “het vlees is zwak”, “(de andere) God bepaalt mijn leven”. Doch wie zijn hart (God) weggeeft, die is harteloos, levensloos, overgeleverd : de grote meerderheid van de wereldbevolking, en werken vanuit de lichamelijke attractie.

Met al het gedoe rond die hoofddoeken e.d. is men toch ergens (en vooral als het over filosofie en godsdienst gaat) eventjes vergeten dat “de vrouw” niets meer of minder is dan “het vrouwelijke” in elke mens : honger, dorst, noodzaken op diverse vlakken, warmte- en koudegevoelens, Yin, ….

De aanwijzingen voor het sluieren van de eigen zwakheden, noden en dingen die kwetsbaar zijn en die moeten “beschermd” worden, zijn net zogoed geldig voor de mannelijke sexe die met hun gevoelens en instincten dienen om te gaan : het zijn eerder de mannen die op hun hoede dienen te zijn voor hun hitsige gevoelens die losgeweekt worden bij het zien van “schoonheid”.

Overigens worden gevoelens in het algemeen gemakkelijker misbruikt dan gezond verstand.

Come next week and see : algemeen verbod op de hoofddoek voor de man. Dan hebben we weer iets anders om over te praten en te lachen.

Groetjes,

Jean-Pierre Dhooge