“‘Fascism’ should be more appropriately called ‘corporatism’
because it is a merger of state and corporate power.”
- Benito Mussolini

“Het is zeker waar dat ons tijdperk vol met conflicten is die oorlog veroorzaken. Echter, deze conflicten onstaan niet door de werking van de onbelemmerde marktmaatschappij. Het is mogelijk om ze economische conflicten te noemen, omdat zij dat deel van het menselijke leven betreffen, dat in het algemene taalgebruik bekend staat als het geheel aan economische activiteiten. Maar het is een serieuze blunder om uit deze term af te leiden dat de oorzaken van deze conflicten de toestanden zijn die onstaan in het kader van een marktmaatschappij. Het is niet het kapitalisme dat ze veroorzaakt, maar juist de antikapitalistische beleidsmaatregelen die bedoeld zijn om het functioneren van het kapitalisme aan banden te leggen.
Ze zijn het resultaat van de inmenging van de verschillende overheden met het bedrijfsleven, of handels- en migratiebarrières en discriminatie tegen buitenlandse arbeid, buitenlandse producten, en buitenlands kapitaal.”
Ludwig von Mises
(1st Ed. Human Action, p. 680; 3rd Ed. Human Action, p. 684)

Een stukje uit de vrijspreker (www.vrijspreker.nl):

Deze week herdenken we het einde van de Tweede Wereldoorlog 60 jaar geleden.
Veel is er over geschreven en gedocumenteerd en een groot aantal mensen hebben zich ooit de vraag gesteld hoe dit zo ver had kunnen komen.

Het Duitsland van de jaren 20 en 30 werd gezien als een hoogbeschaafd land met een enorme technologische vooruitgang. Diverse oorzaken werden door geschiedkundigen aangegeven, zoals het opkomend nationalisme, de economische crisis, het karakter van de Duitsers en nog een aantal andere redenen.

Er is eigenlijk maar één man geweest die de oorlog en het nazisme in het juiste perspectief zag en dat was Friedrich von Hayek.

In 1944 schreef hij een boek genaamd ,,De weg naar slavernij” (The road to serfdom). In dit boek beschreef hij uitvoerig over de voorgeschiedenis van het nazisme, oftewel het nationaal-socialisme. Het begon in werkelijkheid al in de tweede helft van de 19e eeuw, toen Otto von Bismarck, bijgenaamd de IJzeren Kanselier, de Ouderdomswet invoerde. Dit was een wet die stipuleerde dat iedereen na zijn 65e levensjaar recht had op een staatspensioen. Uiteraard werd dit opgebracht door de andere belastingbetalers.

Dit werd het officiële afscheid van het Duitse liberalisme en bracht de staatsdoctrine van het socialisme in Duitsland. Dit systeem vond navolging in andere landen in Europa en Amerika. Maar Duitsland bleef toch telkens 20 jaar ‘vooruit’ te zijn in haar ‘progressieve’ en ’sociale’ wetgeving. Hoe meer de staat inbreuk maakte op het leven van de burger, hoe meer de burgers hun natuurlijke vrijheden verloren. Dit mondde uit in de Eerste Wereldoorlog met de invoering van de nationale dienstplicht, waarop honderdduizenden Duitsers het leven lieten.

Na deze oorlog verdween het keizerlijk regime en daarvoor in de plaats kwam de Weimar Republiek. Om aan de reparatiebetalingen aan Engeland en Frankrijk te voldoen drukte de Reichsbank miljarden marken, welke tot hyperinflatie leidde begin jaren 20. In 1923 stortte de economie in elkaar en werd de middenstand compleet weggevaagd. Niettemin groeide de Weimar Republiek uit tot een socialistische staat, waar later een mislukte kunstschilder enorm van zou profiteren. Hayek vertelde daarom dat Hitler nauwelijks iets hoefde te veranderen aan zijn nationaal-socialistische staat, omdat de wetgeving al door de Weimar-regering was geïmplementeerd.

In 1933 werd Adolf Hitler democratisch gekozen, maar had een minderheid in het parlement. Dankzij een coalitieregering met de Sociaal-Democraten onder leiding van Franz von Papen, werd Hitler kanselier en Von Papen vice-kanselier. Trouwens, in 1947 werd de sociaal-democraat Von Papen veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf vanwege zijn aandeel in het beramen van de Tweede Wereldoorlog.

Zoals Friedrich von Hayek al beschreef was de oorzaak van deze gruwelijke oorlog niet het nationalisme, de Duitse aard of de economische crisis, maar zat deze veel dieper en zijn de grondslagen daarvoor al in de 19e eeuw gelegd, namelijk het socialisme.

We hebben dit tevens kunnen zien aan andere landen met genocidale regimes, zoals Italië, Rusland, China en Cambodja. In de 20e eeuw is de doctrine van het socialisme dus verantwoordelijk geweest voor de moord op meer dan 160 miljoen mensen.

Als we dit niet meer willen laten gebeuren laten we dan zorgen dat het socialisme in wat voor een vorm dan ook nooit meer een kans zal krijgen om invloed op de overheid uit te oefenen, want het socialisme is en blijft een totalitaire ideologie en is de bron geweest van alle dictatoriale seculiere regimes in de 20e eeuw.

Het houdt geen rekening met;

Concurrentie, geld, toevoegen van waarde, het historisch proces, ed.

Wanneer u het heeft over; De eventuele problematiek als gevolg van externe effecten van deze ruilhandel. Neem ik aan dat u niet doelt op WO2. Dit afdoen als een extern effect van een systeem getuigt van onderschatting van het historisch proces waarin de voorwaarden zijn geschapen om WO2 te laten gebeuren.

- een economische kernpositie bekleed binnen de wereldeconomie
- een economische kernpositie wilt bekleeden binnen de wereldeconomie

Wanneer een dergelijke positie wordt begeerd door de elite van de natie maar wanneer de productiecapaciteiten van de natie, op dat moment niet voldoende zijn om die begeerde positie te bekleden zijn er een aantal scenario’s denkbaar;

- Men ziet het uitbreiden van de natie om op een dergelijke manier het productieniveau te verhogen. (koloniale politiek)
-Men zoekt binnen de grenzen naar een manier om het productieniveau te verhogen door het volk met harde hand harder te laten werken(zie het communisme)
-Men zoekt binnen de grenzen naar een manier om het productieniveau te verhogen door aanspraak te maken op (valse?) gevoelens van binding met de natie om via deze weg het volk harder te laten werken.(VS vandaag)
-Men zoekt binnen de grenzen naar een manier om het productieniveau te verhogen door innovatieve producten op de markt te brengen; een “war on knowledge. (De wereld vandaag)

Het kapitalisme dient dus niet te worden gezien als een veroorzaker van oorlogen in de zin van dat als dit systeem afwezig zou zijn dat we in een happy world zouden leven. Het kapitalisme in combinatie met de menselijke natuur is al een stuk gevaarlijker.
Een van de veroorzakers van oorlog is wel het feit dat we in een wereld leven waar gestreden moet worden voor binnelandse welvaart en vrede. Er is nou eenmaal geen verdelingsmechanisme dat alle beschikbare welvaart automatisch verdeeld over alle mensen op de wereld, iets wat vanuit het oogpunt op tal van wetenschappelijke ontwikkelingen ook niet goed zou zijn; deze strijd voor binnenlandse welvaart is namenlijk een aanjager voor allerlei wetenschappelijke ontwikkelingen.

Immanuel Wallerstein is iemand die hier zeer veel interessante boeken over heeft geschreven, van hem is ook de theorie van de kerngebieden en de perefirie ontleend.

Wat interessante links;

Wallerstien in het kort;
http://www.fordham.edu/halsall/mod/wallerstein.html
over de NAVO;
http://www.ethesis.net/navo/navo.htm
leuke boeken..
http://www.faculty.rsu.edu/~felwell/Theorists/Wallerstein/WallersteinBooks.htm

mvgr. lysanne kok

mvgr. lysanne kok

“Niet kapitalisme, maar collectivisme en nationalisme veroorzaken oorlog.”

Men dient te begrijpen dat het nationalisme gezien moet worden als een expansionele politiek welke als doel heeft het vergroten van de economische macht, ofwel het vergaren van een kernpositie binnen het economisch wereld systeem. Het nationalisme hangt dus in die mate samen met het kapitalisme dat beide begrippen nooit gescheidden kunnen worden als het gaat om het leggen van causale verbanden met WO2.

Historisch gezien deze uitspraak onzin.

mvg, Jochem Verheul.