Overigens is ook de joods-christelijke notie van het goede en kwade in de mens achterhaald. Mensen zijn van nature niet goed en niet slecht. Mensen zijn letterlijk tot alles in staat, het hangt slechts van de omstandigheden af hoe iemand reageert.

De uitgemergelde mensen in de vernietigingskampen in WOII die elkaar eerst nog hadden geholpen bevochten elkaar ten slotte op leven en dood voor een hap eten als de gamellen met dunne soep werden neergezet. En al die miljoenen Duitsers die daaraan hebben meegewerkt waren heus geen slechtere mensen dan wij. Zij werden slechts door de omstandigheden gedwongen: meewerken of anders de gevangenis en het vuurpeleton. Zelfs de soldaten van zo’n vuurpeleton werden voor de keus gesteld: schieten of zelf gedood worden.

Uit wetenschappelijk onderzoek waarbij mensen uit alle lagen van de bevolking en van allerlei opleidingsniveau opgedragen werd een onbekende persoon die zich in een andere kamer bevond elektrische schokken toe te dienen bleek dat als de omstandigheden waaronder dit verzoek werd gedaan logisch en overtuigend werden ingekleed vrijwel iedereen bereid was de onbekende deze stroomstoten toe te dienen.

En dat de samenleving ‘maakbaar’ is, is geen linkse notie maar een waarheid als een koe. Sinds de mens rechtop is gaan lopen en daardoor zijn handen en hersens (en daarmee wetenschap en techniek) heeft kunnen ontwikkelen leeft de mensheid in een kunstmatige omgeving, gevormd naar eigen idee en inzicht.

Waar het echter om gaat is, dat niet anderen beslissen wat goed en slecht voor je is (zoals onder ideologieën als christendom of communisme), maar dat je dat zelf kan uitmaken. Daar is dus wel degelijk een maatschappijstructuur voor nodig die mensen vrij laat. Ieder mens heeft het recht verkeerde keuzes te maken, maar niet het recht anderen onder die verkeerde keuzes te laten lijden.

Deze is een uitstekend middel om iemand duidelijk te maken wat het libertarisme is en wil.

Zo wordt George W. Bush vaak “rechts” genoemd, maar Amerikaanse libertariers (zogenaamd “rechts”) zijn juist de grootste critici van het sociale, economische, en buitenlandse beleid van Bush. Op lewrockwell wordt Bush vrijwel dagelijks afgezeken.

We moeten van het cliche af dat alle politieke ideologieen in een eendimensionale links-rechts lijn te proppen zijn.

Het liberalisme, dat voor een kleine overheid is en voor eigen verantwoordelijkehid is, werd altijd als links beschouwd, tegenover het rechtse feodalisme, dat uitgiong van een regelende overheid.