 |
Virginia Postrel - Frederik de Grote
|
| Dit artikel gaat over Friedrich von Hayek. Destijds door zijn critici verguisd als markfundamentalist, neemt de belangstelling voor hem de laatste tijd weer toe, in het bijzonder als voorloper van de cognitieve psychologie, de informatietheorie en zelfs het postmodernisme.
|
| |
|
Gilbert de Bruycker - Complexity, Self-Organization, and Design
|
| Eén van de meest gangbare argumenten die door de creationisten tegen de evolutietheorie in stelling worden gebracht, is dat het zonder de tussenkomst van een transcendente intelligentie, het onmogelijk zou zijn een verklaring te geven noch van het ontstaan, noch van het proces waarop complexe entiteiten zich ontvouwen. Dit is niet waar - het is een gebeuren dat niet alleen binnen het domein van de biologie, maar ook op een ander en ons zeer vertrouwd gebied valt waar te nemen.
|
| |
|
Marcel Roele - Was Hitler links?
|
| Karl Marx was een virulente antisemiet (hoewel zelf van joodse afkomst) en zijn kompaan Friedrich Engels wilde de Duitse macht over Elzas-Lotharingen, Nederland en België herstellen. Hitler had het niet van een vreemde.
|
| |
|
Joost van Kasteren - Het Spook van Onwetendheid. Is genezing van de nitraatfobie nog mogelijk?
|
| ‘Er waart een spook door Europa’. Een spook dat bestuurders en politici er toe brengt gevaren te zien waar ze niet zijn, ondertussen de bevolking nodeloos op stang en landbouw en industrie al even nodeloos op kosten jagend.
|
| |
|
Gilbert de Bruycker - Hulp aan Afrika?
|
| Geplunderd, verkwanst, verspild, verkwist! Dit is wat met de hulp aan Afrika is gebeurd en dit is wat de meeste Afrikaanse overheden met de resources waar Afrika rijk aan is hebben gedaan. De Live8 beweging wil zelfs nog meer hulp aan Afrika verlenen. Maar zonder liberale regeringshervorming, is dit hetzelfde als een reusachtige tarantulaspin in huis hebben die u bijt en uw voedsel opvreet.
|
| |
|
Hans Labohm - Europees economisch reveil: wachten op Godot?
|
| Europese integratie, waarvan de Europese Unie de meest zichtbare institutionele uitdrukking vormt, heeft diepe wortels. Zij kan worden gepercipieerd als een uiterst succesvol, ja zelfs grandioos project om eens en voor altijd af te rekenen met de ooit endemische interne machtsstrijd, die in West-Europa tot twee keer toe is geëscaleerd tot wereldoorlog. Dat is nu voltooid verleden tijd.
|
| |